O swojej restauracji Adria mówi: Intelektualistą może być prawie każdy, ale mieć duszę i czuć emocje… Zwykły człowiek, zwykły zbieracz rzeczy, także chce mieć duszę i okazywać emocje i uczucia. Jeżeli nie pracujesz w El Bulli to tego nie zrozumiesz. Pomimo to stara się wyjaśnić: To jest tak jak z budynkiem. Widzisz budynek, możesz nawet poczuć emocje z nim związane, ale nie jesteś w stanie zrozumieć do końca zmysłowości budynku, bo go nie studiowałeś, nie tworzyłeś, nie dociekałeś. Żeby zrozumieć tę ideę trzeba studiować w El Bulli.

El Bulli jest oczywiście przedmiotem dociekań wielu fanów i potencjalnych gości z całego świata. Restauracja jest zamknięta przez 6 miesięcy w roku. W tym czasie Adria pracuje w swoim laboratorium nad nowym menu. Restauracja jest stale zarezerwowana, 75% zgłaszających chęć rezerwacji stolika spotyka się z odmową.

Niektóre fora kulinarne podają jedyną skuteczną metodę zdobycia stolika w El Bulli: należy zarezerwować miejsce na 10-dniowy pobyt w hotelu w Barcelonie prowadzonym przez Adrię, dzwonić codziennie do restauracji w celu zapisania się na listę rezerwową. Następnie, nie wyłączać oczywiście telefonu komórkowego, należy być przygotowanym, na błyskawiczną zmianę swoich planów, gdy będziemy tym szczęśliwcem do którego zadzwonią. Oczywiście El Bulli nie jest jedyna: jest jeszcze kilka innych restauracji na świecie, do których bardzo trudno jest się dostać.

Te niemalże paniczne zachowania wśród gastro - pielgrzymów potęguje pojawiająca się od jakiego czasu plotka, że Adria zamierza zamknąć El Bulli. Znamy te doniesienia - komentuje Adria – i je dementujemy: nie zamierzamy zamykać restauracji - pojawia się zręczna pauza w jego wypowiedzi – ale każdego dnia musimy radzić sobie z problemem dekonstrukcji modelu, który opisuje i przedstawia nasze emocje. Na koniec dnia niezmiernie ważną rzeczą jest to, co mówimy. Być może ten model się zmieni.

Dla osób spoza świata wielkiej gastronomii, Adria jest wielkim prezentem: dziwna sztuka kulinarna, która zwraca uwagę mediów. Informacja o serwowaniu obiadu w pianie – to jedno absurdalne zdanie zawsze pojawia się w relacjach mediów piszących o kuchni Adrii, pomimo że sam Adria zaprzestał tego typu eksperymentów już 10 lat temu.

Nie wydaje się też, aby jego prace istotnie zmieniły sposób serwowania tradycyjnych posiłków domowych. To co pozostaje jego największym wyczynem jest ważniejsze niż triki, które stosuje. Adria – nawet tego nie planując – stał się główną figurą, galeonem globalnej walki z hegemonią Francji.

Do momentu pojawienia się Adrii młodzi, zdolni mistrzowie kuchni nie wprowadzali istotnych innowacji do swoich menu. Jeżeli były podejmowane próby wzajemnej rywalizacji to głównie w obszarze kuchni francuskiej. Aż pojawił się Adria z koncepcją i podejściem naukowym, inspirowany między innymi pracami francuskiego chemika Herve This. Umożliwił on Adrii dekonstrukcję składników i potraw, nadając im nowe, unikatowe smaki.